4 Story (Ep02-S01)

Μέσα στη μισοσκότεινη αίθουσα, ο μικροκαμωμένος πολεμιστής βρίσκεται εγκλωβισμένος. Γύρω του, μια ορδή από ζόμπι γρυλίζουν και προσπαθούν μανιασμένα να τον φτάσουν για να τον κατασπαράξουν..

Καθώς ο Darkhell, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία, κομματιάζει το ένα ζόμπι μετά το άλλο, στην άλλη άκρη του δωματίου στέκεται μία παράξενη φιγούρα, της οποίας η μορφή μοιάζει αιθέρια..

Ένας γεροδεμένος άντρας πλησιάζει, φορώντας μια περίτεχνη λευκή φορεσιά, καλύπτοντας επιμελώς την πανοπλία που ακόμα και στο ελάχιστο φως λαμποκοπά. Περίεργα νέας τεχνολογίας όπλα είναι στερεωμένα στη ζώνη του, ενώ κραδαίνει στα χέρια του ένα παράξενο τεχνούργημα σαν όπλο και ένα φωτεινό σφυρί, αποτελούμενο από πολλά κινητά μέρη.

Ο Darkhell, έχοντας τελειώσει εξουθενωμένος τη θανατηφόρα χορογραφία, παρατηρεί στιγμιαία τον άνδρα που πλησίαζε με μεγάλες δρασκελιές. Ένα ζόμπι όρμηξε στο τυφλό σημειο του Darkhell, αιφνιδιάζοντάς τον προσωρινά. Πριν προλάβει να το αντικρούσει, το ζόμπι έπεσε νεκρό από τις σφαίρες που έχυσαν τον εκφυλισμένο του εγκέφαλο στο δάπεδο. Τότε παρατήρησε και τη δεύτερη φιγούρα, που κράδαινε ένα περίεργο πυροβόλο όπλο.

<<Το πρόβλημά μου είναι μεγαλύτερο απ’όσο φανταζόμουν>> σκέφτηκε, καθώς έψαχνε τρόπο να ξεφύγει από τους δυνάστες με τις περίτεχνες στολές, όπως τους ήξερε.

Πριν προλάβει να αντιδράσει, ο άνδρας που έτρεχε προς το μέρος του έτεινε το ένα χέρι προς τον Darkhell, ενεργοποιώντας το μυστηριώδες μηχάνημα και ακινητοποιώντας τον μέσα σ’ένα φωτεινό πεδίο.

Ο Darkhell απορεί. Πώς είναι αδύνατον να κουνηθεί ενώ δεν βλέπει κανενός είδους σχοινί να τον κρατάει, παρόλα αυτά όμως νιώθει την πίεση στα χέρια και στα πόδια του.

Με γρήγορες κινήσεις, οι στρατιώτες που κατέκλυσαν το χώρο υπέταξαν τον Darkhell  και του έδεσαν τα χέρια και τα πόδια με κάποιου είδους ενεργειακά δεσμά. Αιχμάλωτος πια, ο Darkhell οδηγείται από το λευκοφορεμένο άντρα προς ένα γιγάντιο επιβλητικό σκάφος, το οποίο δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα είχε δει στη μέχρι τώρα ζωή του. Αμέσως, μια τεράστια μηχανική ράμπα ανοίγει μπροστά τους. Από μέσα βγαίνουν πάνοπλοι άντρες, με αστραφτερές λευκές πανοπλίες, παίρνοντας θέση περιμετρικά του σκάφους.

Ο Τheregar κινήθηκε μπροστά από την ομάδα, λέγοντας στον επικεφαλή στρατιώτη: "Πάρε αυτόν εδώ και τοποθέτησέ τον εκτός διαλογής. Τον θέλω αλώβητο".
"Διατάξτε", απάντησε ο στρατιώτης, μεταφέροντας τον Darkhell μακριά από τους υπόλοιπους κρατούμενους.
Με γρήγορες κινήσεις, ο Τheregar έδωσε μερικές διαταγές στους στρατιώτες και έφυγε, συνεχίζοντας την αποστολή του.
Μετά απο αρκετή ώρα περιπλάνησης και ακολουθώντας ανθρώπινα ίχνη, η ομάδα  της οποίας ηγούνταν προσέγγισε μια υπόγεια είσοδο, η οποία καλυπτόταν από πανήψυλα δέντρα και βλάστηση.

Αφου περιεργάστηκε τον χώρο γύρω του, διέταξε την ομάδα του να στήσει ενέδρα  καλυπτόμενη στα πιο απόμερα δέντρα, ενώ ο ίδιος έφυγε, κατευθυνόμενος προς ένα μικρό θύλακα από ζόμπι.

<<Δέκα θα είναι αρκετά.>> σκέφτηκε, ετοιμάζοντας το σφυρί του για να χτυπήσει το πρώτο ζόμπι στο στέρνο. Η αιματοχυσία διήρκησε αρκετή ώρα. Κομμένα κεφάλια, χέρια και άλλα μέλη των πλέων σάπιων σωμάτων τους έφευγαν προς κάθε κατεύθυνση, καθώς ο Theregar μείωνε τον αριθμό των νεκροζωντανών γύρω του, σπάζοντας κόκκαλα και χωρίζοντας μέλη από τα σώματά τους, ταυτόχρονα φυλακίζοντας όσα χρειαζόταν.

Καθώς ο ήλιος χανόταν πίσω απ’τον ορίζοντα, ο Theregar άφηνε πίσω του τα κατακρεουργημένα κουφάρια, σέρνοντας μια δεκάδα ζόμπι πίσω του, υποταγμένων από τη συσκευή που κρατούσε. Διαμελισμένα πτώματα είχαν γεμίσει το κατά τα άλλα ζωντανό τοπίο. Η οξεία μυρωδιά της παρακμής και της σαπίλας που ανέβλυζε τον έκανε να μορφάσει από αηδία.

Φτάνοντας πίσω στο σκάφος, δίνει εντολή να παρατάξουν τους αιχμαλώτους και να μεταφέρουν τα ζόμπι στα ειδικά διαμορφωμένα κλουβιά.
Σύντομα, πάνω από σαράντα άτομα ήταν παρατεταγμένα μπροστά από το σκάφος. Με αργές, μεθοδικές κινήσεις, ο Theregar ξεκίνησε την αξιολόγηση των αιχμαλώτων, καθώς οι στρατιώτες γύρω του καθάριζαν την περιοχή από τα ζόμπι που είχαν συγκεντρωθεί. Ο Theregar τους πλησιάσε έναν έναν, τους εξέτασε προσεκτικά, έδειξε τους νεότερους, πιο γεροδεμένους και δυνατούς και διέταξε να τους μεταφέρουν στα κελιά εντός του σκάφους.
Ο επικεφαλής στρατιώτης του απεύθυνε το λόγο: <<Τι θα κάνουμε με τους υπόλοιπους;>>

Χωρίς να του απαντήσει, πήρε το πιστόλι που είχε περασμένο στη ζώνη του και εκτέλεσε τον πρώτο από τους αιχμαλώτους.

Ο Theregar είχε ήδη επιβιβαστεί στο σκάφος όταν οι στρατιώτες, υπακούοντας πρόθυμα τον αρχηγό τους, έβγαλαν τα όπλα που είχαν στην κατοχή τους και ξέκίνησαν να σκοτώνουν έναν-έναν τους εναπομείναντες αιχμαλώτους, δημιουργώντας για άλλη μια φορά ένα συνοθύλευμα από πτώματα, μέσα σε ένα λουτρό αίματος νεκρών διαμελισμένων ανθρώπων.

Με το πέρας της σφαγής, οι τελευταίοι στρατιώτες επιβιβάστηκαν στο μεταγωγικό σκάφος για να γυρίσουν πίσω, στην πόλη «Ίκαρος».    


                                                                                                                                    To be continued....